poems for a magical one

Towards your island of magic

slowly now,
we are again being separated
by the wind that whispers your name
by the waves that call on me
and the ripples are well-lit
even with invisible stars

songs are sang
by strangers i may never know
crowding the space betwee us
that grows wider each second

only for now though,
only for now.

i listen to my heart
and it beats softly
the hills
the rivers
the leaves
the bridges
the boats
the magic that surrounds you

and the sea
shall cradle me again
back to your island


beautiful arrivals

always,
you arrive in moments
of solitude

like when i am
about to
close my eyes at night
you appear instantly
smiling.

in my dreams,
you appear too
smiling.

and then,
i wake up
smiling.


mga pagdating na kayrikit

kinukupkop ako
ng iyong mga ngiti
sa bawat mong pagdating
sa tuwing nag-iisa
patungo
sa kung saan
mayroong tiyak
na katahimikan

halimbawa,
habang akoy papaidlip.

sa unang pagpikit
naaaninag ang iyong pisngi

o kaya'y
sa aking panaginip
dumarating ka,
mala anghel
may pakpak na puti,
at ika'y nakangiti

kung kaya't
sa pagsilang ng umaga
sa pagdampi ng unang sinag
sa aking mukha'y
may ngiti
sa aking mga labi

o kay rikit
ng bawat mong pagdating.


sa sinapupunan ng magdamag

sa sinapupunan
ng bawat magdamag
ipinagbubuntis
ang iyong
katangi-tanging
kariktan.

higit sa iyong
makinis na pisngi,
mga labing
kaysarap hagkan
at mga matang
lagi't laging ninanais
na mapako
sa akin lamang.

isinisilang
ng bawat madaling araw
ang iyong kislap
ang iyong kinang
na nagmumula sa iyong kaibuturan
na nagsisilang naman
sa bawat matamis kong
pagngiti

bagong sanhi ng pagngiti

pati ang mga tala
na dati-rati'y iginuguhit
ang iyong pangalan
ngayon ay tila
sadyang kinalimutan
ang pangakong
habangbuhay magiging saksi
sa pagsintang inialay sa iyo

ang mga alon ng karagatan
hindi na inaawit
ang mga tula ng iyong pag-iral
o ang mga hinagpis
ng aking sa iyo'y bawat saglit
na pagtangi
o ang mga umagang pinangingiti
ng iyong yakap
ang aking puso

marahil,
kagaya ng pagsikat ng araw
o kaya'y pagtatakip-silim,
sumapit na ang wakas
ng aking pag-ibig sa iyo
gaano man ito kawagas

at tunay nga marahil
na ang bawat pag-ulan
sa madaling-araw
ay nagdadala ng bagong tibok
bagong tuwa

at ang hangin,
nitong dalampasigang tinatawid
ay bumubulong,
nagbabadya
ng bagong sanhi
ng patuloy na pagngiti

bagong sanhi ng pagngiti

pati ang mga tala
na dati-rati'y iginuguhit
ang iyong pangalan
ngayon ay tila
sadyang kinalimutan
ang pangakong
habangbuhay magiging saksi
sa pagsintang inialay sa iyo

ang mga alon ng karagatan
hindi na inaawit
ang mga tula ng iyong pag-iral
o ang mga hinagpis
ng aking sa iyo'y bawat saglit
na pagtangi
o ang mga umagang pinangingiti
ng iyong yakap
ang aking puso

marahil,
kagaya ng pagsikat ng araw
o kaya'y pagtatakip-silim,
sumapit na ang wakas
ng aking pag-ibig sa iyo
gaano man ito kawagas

at tunay nga marahil
na ang bawat pag-ulan
sa madaling-araw
ay nagdadala ng bagong tibok
bagong tuwa

at ang hangin,
nitong dalampasigang tinatawid
ay bumubulong,
nagbabadya
ng bagong sanhi
ng patuloy na pagngiti

day 7.final day of the mindanao roadtrip

in a few hours, i'll be leaving cagayan de oro, the golden city that has completely inflicted my heart with so much magic that i am definitely coming back here.

i will write about my travails when i get home tomorrow. or few days after that.

let me just say two things: mindanao is magical and i am coming back.

p.s.

jim morrison is the best travel buddy, ever. [i'll be writing about this more, separately]

films i got to see while in this trip: teeth.bella.lock, stock and two smokin' barrels.snatch.the depaerted.a mighty heart.

tinutukso ako ng umagang ito

tinutukso ako ng umagang ito
ang mga silahis ng araw ay nanunutil
pilit binabalik
ang bawat mong pagngiti

umiindayog sa aking mga mata
ang liwanag
na unti-unting hinuhubog
ang iyong
maalindog na mukha

bakas sa mga ulap
ang iyong mga matang
minsa'y nalulumbay sa dilim
minsa'y maligaya sa madaling -araw
minsa'y mapang-akit s abukang liwayway
minsa'y tila walang bahala sa magdamag

ngunit hanggang dito na lamang
wala ni ano mang kapangyarihang hawak
na makapagpapatagpo sa ating mga puso

unti-unti'y
nag-aanimo pinto
itong panunumbalik-diwa
sasarhan ang anumang ala-ala
ng sa iyo'y aking pagsinta

funeral of love

to say that i am struggling right now to stand firm by what i have decided is a staggering understatement.it is almost like i am in purgatory wishing for either hell to come fast or heaven to rescue me right away.

it is indeed a very very difficult decision to kill a love. no, even that is an understatement, it feels almost like suicide.

not only because it is a very wonderful love, a beautiful one but also because it's the longest love i have held in my heart so far. it is the kind that i thought i would be keeping with me for the rest of my life. i honestly believed in that and i did intend to.

until life occured to me and i became human again. i can only take too much.

so i decided to kill it. no matter how hard it was, no matter how painful, no matter how it kills me every single day because killing it meant i grow less hopeful, faithful and romantic. it means i ceased being the poster boy love, on this side of the world and that is a bad thing.

but yes, i had to. for my own sanity. for my own life.

i don't want to eat my words in the future so i'd say, yes, i still am very much in love and i am not perfectly sure that i will not resurrect it again.

but i am trying my very best. i failed in the past but this time is another time. i might succeed. and be finally free as i burry this love, six feet under.

kuya dan's despedida

Kuya Dan was going to Singapore
and so the planets collided again!
June 9, 2008/Banilad, Cebu City

tuli

fly

i really believed in it. and i really thought it wouldn't be over.
but it's not easy.tears form oceans.nights are sleepless.heart is crushed. i almost believed it will take me three lifetimes.

but i was willing.
i thought i can never do it.but i did it.and i'm glad it's over.

now, i can fly.

Kidlat De Guia's Exhibit: sleeping white elephants

kidlat de guia is probabaly one of Manila's
most prolific multi-media artist today.from TV to film to photography, this kid really rocks!
let's not even mention he's one of the three sons of "the Kidlat Tahimik".
so if you're anywhere near the venue tomorrow, June 7, don't miss the opening!

someone you can love too

I am weak.
I ache.
My heart is frail.

I leave it to the sea and the wind
To the stars
Who are my eternal witnesses
Along with afternoon showers
And midnight rains

For you to hear
Or feel

That I am someone
You can love too.

salaod ba

salaod ba
nga ikaw higugmaon
sa matag nakong pagginhawa?

salaod ba
nga ikaw lamang
ang huna-hunaon
sa matag nakong
pagmata,
pagpiyong,
paglakaw,
pagdagan ug
pagkatulog?

salaod ba
nga ikaw lamang ang unod
sa matag nakong pagbalak?

salaod ba
nga ikaw lamang
ang higugmaon
bisan pa man
og ikaw miingon
nga hangtud sa kahangturan,
dili ko nimo makat-onang
higugmaon?

kun kining tanan
salaod,
andam kong molingkod
sa silya elektrika.